Na samą myśl o pracy, którą masz, coraz częściej pojawia się grymas na twarzy. Towarzyszy mu ukłucie w sercu, niepokój albo trudny do nazwania dyskomfort. Z czasem dochodzi zmęczenie, nuda, a czasami także złość. Wtedy zaczynasz pytać siebie: co ja tu właściwie robię?

Mówisz: „wytrwam jeszcze kilka miesięcy, może lat, a potem poszukam czegoś lepszego, spokojniejszego, wymarzonego”. Jednocześnie jednak, kiedy ktoś pyta, jaka właściwie jest twoja wymarzona praca, odpowiadasz: nie wiem. I właśnie w tym momencie warto się zatrzymać, bo skoro nie wiesz, dokąd chcesz iść, trudno będzie zdecydować, czy rzeczywiście warto zmieniać kierunek. Dlatego pojawia się kolejne pytanie: czego tak naprawdę brakuje w tej obecnej pracy?

Być może początek roku to dobry moment na remanent. Na spokojne przyjrzenie się temu, gdzie jesteś i co się z tobą dzieje. Dlatego zapraszam Cię na spacer — nie byle jaki, bo po sześciopiętrowym biurowcu.

Sprawdźmy razem, na którym piętrze się zatrzymasz. Gdzie zostaniesz dłużej, a gdzie poczujesz, że coś jednak nie gra. Gdzie zaproszą cię na kawę i zapytają: hej, co widzisz na naszym piętrze, co ci się tu podoba? A gdzie być może poczujesz się nieswojo.

Parter – Środowisko

Na parterze znajduje się poziom, który często nazywany jest Środowiskiem. To tutaj możesz zobaczyć, gdzie i z kim pracujesz. Jak daleko masz z pracy do domu, czy masz gdzie zaparkować, czy jest wystarczająco dużo światła, powietrza, przestrzeni i ciszy.

Warto także przyjrzeć się ludziom. Czy są życzliwi, czy raczej nastawieni na rywalizację? Być może jest ktoś, z kim trudno ci współpracować. Zatrzymaj się więc na chwilę i sprawdź, co na tym poziomie możesz zmienić, a co — choć nieidealne — jesteś w stanie zaakceptować. Które warunki ci służą, a które sprawiają, że czujesz się jak chomik w klatce albo jak niewolnik obowiązków?

Jeśli już to wiesz, czas ruszyć piętro wyżej.

Pierwsze piętro – Zachowania

Pierwsze piętro nosi nazwę Zachowania i jest pełne luster. To właśnie tutaj możesz przyjrzeć się sobie: swoim reakcjom, nawykom i czynnościom, które wykonujesz na co dzień.

Zadaj sobie pytania: które zachowania lubisz? Z jakich reakcji jesteś dumna lub dumny? A czego nie cierpisz robić? Czy irytuje cię powtarzalność, czy może przeciwnie — rutyna daje ci poczucie bezpieczeństwa? Jak reagujesz na ludzi? Czy spotkania są dla ciebie źródłem energii, czy raczej napięcia? Jak radzisz sobie z czasem i terminami?

Warto tu wyciągnąć wnioski, bo na tym poziomie naprawdę wiele da się zmienić. A kiedy już to zrobisz, zapraszam dalej, na drugie piętro.

Drugie piętro – Umiejętności

Na drugim piętrze znajdują się sale treningowe. Są tu tory przeszkód, bieżnie i sprzęt do ćwiczeń. To miejsce, w którym sprawdzasz, co potrafisz i w czym czujesz się mocna lub mocny.

Być może masz dyplomy, certyfikaty, a może po prostu doświadczenie, które potwierdza twoje kompetencje. Z drugiej strony, być może czujesz, że w niektórych obszarach czegoś ci brakuje — na przykład skuteczności, odwagi albo umiejętności stawiania granic.

Na tym piętrze możesz trenować, uczyć się i rozwijać. A kiedy poczujesz, że jesteś gotowa lub gotowy, możesz iść schodami w górę.

Trzecie piętro – Przekonania

Trzecie piętro to poziom Przekonań o pracy. Jest najbardziej subiektywne. Nie ma tu luster, za to jest wiele małych, prywatnych pomieszczeń, w których ludzie piszą własne historie.

Jedni myślą: jestem za dobry na to miejsce. Inni przeciwnie — są przekonani, że w każdej chwili ktoś odkryje, że są niekompetentni. To właśnie przekonania potrafią albo dodawać skrzydeł, albo skutecznie ograniczać działania. I choć często nie są faktami, mają ogromny wpływ na to, jak pracujemy i jak się w pracy czujemy.

Czwarte piętro – Wartości

Nad nami znajduje się poziom Wartości. To tutaj pojawiają się pytania: po co to wszystko robię? Dlaczego pracuję? Dla kogo?

Dla jednych kluczowe są pieniądze i bezpieczeństwo. Dla innych — wolność, rozwój, prestiż albo równowaga między pracą a życiem prywatnym. Warto zatrzymać się na chwilę, bo bez świadomości własnych wartości trudno podejmować dobre decyzje zawodowe.

Piąte piętro – Tożsamość

Na najwyższym piętrze znajduje się poziom Tożsamości. Tutaj ktoś pyta cię wprost: kim jesteś? I jak to, kim jesteś, ma się do tego, co robisz?

Jeśli postrzegasz siebie jako „dobrego człowieka”, zwalnianie ludzi może być dla ciebie ogromnym obciążeniem. Jeśli jesteś „niezależną kobietą”, praca wymagająca ciągłych konsultacji może szybko stać się nie do zniesienia. Dlatego właśnie to piętro bywa kluczowe.

Winda w dół

Spacer się kończy. Wsiadasz do windy, która zwozi cię na dół. Na drzwiach, które za chwilę się przed tobą otworzą, ktoś napisał dwa pytania:

W jaki sposób praca, którą wykonujesz, wpływa na to, jak o sobie myślisz?
I jak to, jak o sobie myślisz, wpływa na to, jaką masz pracę?

Spacer ten oparty jest na sześciu poziomach logicznych Roberta Diltsa.

Ela Krzyżaniak